Palmer vertikaal

Tijdens de laatste proeverij werd Palmer onder handen genomen. De volgende jaargangen werden gedronken:

1961, 1978, 1982, 1983, 1985, 1986, 1989, 1990, 1993, 1995, 1999, 2000.

En natuurlijk waren er opvallende resultaten. Ten eerste waren alle wijnen goed, er was geen wijn met kurk of een serieus defect.

De 1978 was duidelijk over haar beste tijd heen, wat fruit en vooral aardse tonen kwamen naar voren. 

De wijnen uit de jaren 80 lieten een zeer opvallend beeld zien. Alle wijnen waren gewoon erg lekker, zaten meestal dicht bij elkaar qua niveau, maar wisselde toch sterk in karakter. De 1983, 1985 en 1989 waren veruit de beste wijnen. De 1983 was een geweldenaar en zeer rijp, de 1985 liet de typische 1985 klassieke Bordeaux charme zien en de 1989 was nog erg jong, maar zeker een mogelijkheid tot een 1961 in de dop.

De 1990 was mooi en gebalanceerd, duidelijk rijp en zal een kortere drinkbaarheidsperiode kennen als de meeste 80érs. De 1993 was een eenvoudige drinkwijn, de 1995 en 1999 waren echte giganten. Heerlijk drinkbaar en vooral de prijs-prestatie valt hier op. De 2000 was een zeer jonge wijn met heel veel potentie, decanteren een noodzaak, maar een paar jaar wachten is nog beter.

De 1961 kwam direct van Palmer vandaan in januari 2008. Met een nieuwe kurk, etiket en level high fill. Het zou de beste wijn moeten zijn, enkelen hadden de wijn al eens gedronken. De wijn was enorm krachtig met een schitterende balans, maar leek gesloten. Mogelijk dat net zoals de Latour 1959 en de Lafite 1959, 3 uur decanteren een voorwaarde had moeten zijn. Maar eerdere ervaringen met deze wijn lieten zien dat dat niet altijd nodig was. Misschien binnenkort nog maar eentje openen.......

Kortom: een zeer leerzame proeverij die laat zien dat Palmer bij de echte top in Bordeaux hoort.